تبليغاتX
داستانسرا - ابليس ومرغ حق

داستانسرا

داستانهای کوتاه میرمهدی گل آرا

ابليس ومرغ حق

دروادي طريــــقــــــت
ديشب رهم ندادنــــد
كاي مرغ بي سروپاي
اينجا خموش بـــــــايد

گفتم خـــــموشم اما
هوهوكنانم امشــــب
يامن رسم به هويـــم
يا اوبسويم آيـــــــــــد

گفتند خوش خـــيالي
اينجا دغل زيادســــت
اين ره كه توگزيـــــدي
عمرت فناي بادســـت


گفتم كه باكــــــــيم نيست
گرنيست پس غمي نيست
اما چو دل غمـــــــين است
پس دلبري كمــــــين است
آتش نشان آنـــــــســـــــت
كاتشزني نـــــهــــان است


گفتند مرغ هوگـــــــــو
بنيوش وكم زاوگــــــــو
گرزيركي وعاقـــــــــــل
خوش باش وره زما جو

گفتم دغل شمائــــــيد
كاينگونه خودنمائــيـــــد
گوئيدمان كه هســـتيد
دراين سراي خوبـــــان؟

گفتند ما زمانـــــــــــي
چون تو زاو بگفتـــــــيم
اما سحر چو آمـــــــــد
سربرنهاده خفتـــــــيم

كم كم سحـــــر درآمد
تاب وتوان ســــرآمــــد
من نيز كم بــــگـــــفتم
سربرنهاده خــــفـــــتم

آنك شنيدم آنجــــــــــا
آني به ديگري گفـــــت
كاين غافل سبك عـقل
عمري به ما ز او گــفت

اين بهر ما كفايـــــــــت
كاين بنده در ضيافــــت
ماراگزيد وغافــــــــــــل
از خوان پر كرامـــــــــت

وقتي كه اين شنـــيدم
از خواب خوش پريــــدم
چون باد شن دويـــــدم
انك به خود رســــــيدم

هويي بگفتم آنگـــــــــه
هويي به خود شنــيدم
كوهي نبود وپــــــــژواك
من هو ز او شنيـــــــدم

انگاه بي پـــــــــــــروبال
بر آسمان پريــــــــــــدم
درويش هوي من بــــود
از هو به او رســــــــيدم


+ نوشته شده در  شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387ساعت 22:29  توسط میرمهدی گل آرا  |